Duinviooltje

Het duinviooltje is een plantje dat ik al eens eerder heb gefotografeerd. Toch was ik alweer bijna vergeten hoe klein ze zijn die duinviooltjes. Maar als je ze eenmaal gevonden hebt en de camera weer op een een rijstzak ligt en je door de zoeker kijkt weet je ook weer hoe mooi ze zijn! De keuze voor dit onderwerp was gedeeltelijk ingegeven door de komst van een nieuw objectief: de Sigma 180mm f/2.8 macro. Ik wilde met dit onderwerp gevoel krijgen voor de scherpstelprestaties, scherpte, bokeh etc.
Duinviooltje

Duinviooltje


Voor een lens als deze geldt dat de hoeveelheid scherptediepte echt zeer beperkt is. Bij deze opname heb ik gekozen om een aantal opnamen te combineren (focusstack) om een groter deel van het bloempje scherp te krijgen.

Ruig haarmos

Voordat ik de heikikkers ging fotograferen, ben ik nog op een locatie met ruig haarmos geweest. Dit onderwerp is min of meer de start van het macro seizoen voor mij. Die minuscule mosjes leveren een spectaculair schouwspel op wanneer je er heel dicht bij komt met je macrolens. Dit soort onderwerpen vind ik altijd erg lastig. Het is de kunst om in die wirwar van al die sprietjes net dat ene exemplaar te vinden dat er fotogeniek bij staat. Het is ook orde scheppen in die chaos (lees: een rustig beeld creëren).
Ruig haarmos

Ruig haarmos


“Alleen is ook maar zo alleen” zeg ik soms weleens. Met andere woorden een enkel exemplaar kan snel wat saai worden. In dit geval vind ik dat erg meevallen. De voorgrond en de druppeltjes op het onderwerp maken het voor mij spannend.